Turley Dogtown Vineyard Zinfandel 2008

Από τις πιο παρεξηγημένες ποικιλίες διεθνώς είναι το Zinfandel, εμείς την κατατάσσουμε πρώτη πάντως, καθώς από το όνομά της και μέχρι ότι μπορεί να αμφισβητηθεί από ειδήμονες και μη, έχει προκαλέσει πλήθος αντιμαχιών και συζητήσεων. Ξεπερνώντας τα οποιαδήποτε θέματα με καταγωγή, ονομασία, ποιότητα, δυνατότητες και παραδεχόμενοι την υπεροχή των Αμερικάνων στην οινοποίηση της ποικιλίας, κυρίως λόγω μεγάλης αποδοχής της στις ΗΠΑ θα προσπαθήσουμε να εντρυφήσουμε στη φιλοσοφία αυτής της ποικιλίας μέσω ενός από τα γνωστότερα οινοποιεία της κατεξοχήν περιοχής ενασχόλησης με το Zinfandel.
Το Lodi στην ευρύτερη περιοχή του Sacramento είναι η παραδοσιακή AVA παραγωγής Zinfandel αν και δεν είναι η πρώτη, Napa και Sonoma ήταν οι περιοχές που πρωτοεμφανίστηκε. Η Central Valley όπου τυπικά ανήκει το Lodi είναι από τις πιο εύφορες, καλύτερα αρδευόμενες και πιο ζεστές περιοχές των ΗΠΑ. Φυσικά κανείς σχεδόν δεν ασχολείται με σταφύλια εκεί, υπάρχουν αποδοτικότερες καλλιέργειες. Η εγγύτητα όμως του Lodi με το δέλτα του ποταμού Sacramento εξασφαλίζει στη περιοχή δροσερότερες νύχτες και περιορίζει την πολύ μεγάλη υγρασία των υπόλοιπων περιοχών. Τέλος η παρεμβολή των λόφων της Sierra Foothills, μετριάζει την επιρροή της κοιλάδας στις δυο αυτές περιοχές καθιστώντας τις ιδανικές για την καλλιέργεια ποικιλιών θερμού κλίματος αν και στη Sierra Foothills καλλιεργούνται και λιγότερο φιλικές στη ζέστη ποικιλίες.
Η Turley είναι σχετικά καινούρια επιχείρηση, ιδρύθηκε το 1993 όταν ο Larry Turley ιδρυτικό μέλος της Frog's Leap αποφάσισε να ασχοληθεί με μικρότερη παραγωγή και παλιά αμπέλια. Παράγουν περίπου 190000 φιάλες ετησίως από 30 ετικέτες προερχόμενα από 35 αμπελοτόπια και φυσικά η προμήθεια γίνεται με λίστα αναμονής, πράγμα πολύ συνηθισμένο στα boutique οινοποιεία των ΗΠΑ. Το Dogtown Vineyard αντίστοιχα βρίσκεται στην Clements Hills AVA στη νοτιοανατολική πλευρά του Lodi, μια ξηρή περιοχή με ηφαιστειακής σύστασης έδαφος με το συγκεκριμένο αμπελοχώραφο να καλλιεργείται από το 1944 και το οποίο έχει από τις μικρότερες αποδόσεις στην περιοχή.
Βαθύ ρουμπινί με λίγες γκαρνέ ανταύγειες στο χείλος. Μύτη αρκετά έντονη και φρέσκια σχετικά για την ηλικία του. Ώριμα κόκκινα και μαύρα φρούτα, κεράσια, βατόμουρα, δαμάσκηνα καθόλου καμμένα όπως πολλά άλλα της ίδιας ποικιλίας, με ωριμότητα αλλά όχι υπερωρίμανση. Βότανα, τσάι, ορυκτότητα, γλυκά μπαχαρικά, βαρέλι, γλυκόριζα, εσπρέσο ξεπηδούν μετά από αρκετό, είναι η αλήθεια, αερισμό. Παρ' όλα αυτά όμως αντί να είναι τα αρώματα κουρασμένα η φρεσκάδα είναι χαρακτηριστική και η φινέτσα που εκπνέει το κρασί πραγματικά εκπλήσσει.
Στο στόμα είναι ξηρό αλλά με τη χαρακτηριστική γλυκύτητα που έχουν όλα τα κρασιά με υψηλό αλκοόλ και ωριμότητα φρούτου. Μέτριο προς γεμάτο σώμα, με υφή μεταξένια, οξύτητα μέτρια προς υψηλή, παραδόξως για Zinfandel, μέτριες απαλές τανίνες και μέτριο τελείωμα με γλυκές γεύσεις να κυριαρχούν και φυσικά το αλκοόλ να καίει ευχάριστα σε σημείο να τονίζει την όμορφη αίσθηση που αφήνει στον ουρανίσκο.
Πλούσιο και ώριμο όσο λίγα κρασιά, με πολύ ωραία οξύτητα και απαλές σχεδόν σέξι τανίνες. Δεν έχει εξάρσεις και είναι γενικά στρόγγυλο σαν αίσθηση και αυτό είναι το γοητευτικό με το συγκεκριμένο κρασί καθώς διατηρεί την δύναμη και την ωριμότητα χωρίς να εκρήγνυται ή να έχει διακυμάνσεις, είναι μια σταθερή δύναμη.


📚🎥🎶  The Year of Magical Thinking της Joan Didion

🍴       Αρνίσιο μπούτι ψητό με σκόρδο και δενδρολίβανο,  μοσχαρίσιο σουβλάκι με πιπεριά, λαζάνια με λουκάνικα, πιπεριές και κρεμμύδια ή ένα πλατό με Gruyere, Havarti και φέτα Ελασσόνας

Abv   15,3%

💲💲💲   42-68€

Κτήμα Άλφα Ξινόμαυρο Reserve Παλαιά Κλήματα 2008

  Είχαμε την τύχη πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα και πριν τη νηστεία, να δοκιμάσουμε το Ξινόμαυρο Reserve του Κτήματος Άλφα, θα διαπιστώσετε γιατί λέω ότι είχαμε την τύχη, και να βεβαιωθούμε για ακόμη μια φορά για το πόσο σημαντική δουλειά γίνεται στο συγκεκριμένο κτήμα αλλά και γενικότερα στην περιοχή του Αμύνταιου.
   Το Ξινόμαυρο Reserve λοιπόν είναι Ξινόμαυρο 100% από αμπέλια ηλικίας 86 ετών τα οποία όπως είναι φυσικό, έχουν χαμηλή στρεμματική απόδοση. Μετά τη συγκομιδή γίνεται αποβοστρύχωση, απουσία θλιπτηρίου, και αφού τελειώσει η προζυμωτική κρυοεκχύλιση 4 ημερών ξεκινά η αλκοολική ζύμωση σε αυξητικά διαβαθμισμένες θερμοκρασίες. Το κρασί παραμένει για αρκετούς μήνες στις οινολάσπες του και δεκαοκτώ μήνες γαλλικά δρύινα βαρέλια και δεκαοκτώ μήνες σε φιάλες.
 Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να έχουμε ένα λαμπερό βαθύ ρουμπινί χρώμα, αρώματα δαμάσκηνου, μαύρων μούρων, τόνους βανίλιας ταυτόχρονα με  μια ελαφριά αίσθηση βαρελιού και βοτάνων. Σώμα στιβαρό, καλοδομημένο με ψηλή οξύτητα και τις τανίνες στο επίπεδο ακριβώς που πρέπει να είναι. Βανιλάτο στόμα με έντονα φρούτα να κυριαρχούν και στην πολύ μακριά επίγευση.
  Συμπερασματικά ήμασταν τυχεροί όπως είπα και στην εισαγωγή γιατί δοκιμάσαμε ένα από τα πιο ισορροπημένα και καλοδουλεμένα ξινόμαυρα. Πολύ καλό κρασί, πολύ καλή δουλειά, νομίζω πως τα υπόλοιπα είναι περιττά. Δοκιμάστε το ανεπιφύλακτα και άφοβα για τουλάχιστον ακόμη 10 χρόνια!! Από τις καλύτερες ελληνικές οινοποιήσεις αναμφίβολα.

Avaton Γεροβασιλείου 2008

Με αφορμή τα γενέθλια φίλου συγκεντρωθήκαμε στο σπίτι του για τις απαραίτητες ευχές και με αυτή την αφορμή να επιδοθούμε και στα αγαπημένα μας σπορ. Κρεατοφαγία και οινοποσία.
  Φυσικά δεν μας έκανε εντύπωση η επιλογή και ο συνδυασμός που επέλεξε ο οικοδεσπότης. Πάπια με δαμάσκηνα στο φούρνο και δυο φιάλες του διάσημου, διεθνώς πια, Avaton Γεροβασιλείου εσοδείας 2008. Μετά την απαραίτητη μετάγγιση σε καράφα και τον αερισμό του για περίπου 40 λεπτά μπήκαμε στο ''αβατον'' των γεύσεων του Κτήματος Γεροβασιλείου.
  Η αλήθεια είναι πως και την πρώτη φορά που δοκίμασα τη συγκεκριμένη ετικέτα είχα την περιέργεια πόσο μπορεί να δένουν το Λημνιό με Μαυρούδι και Μαυροτράγανο σε ενα χαρμάνι και αν μη τι άλλο κεντρίζει τον οινόφιλο ο συνδυασμός αυτών των τριών γηγενών και όχι ιδιαίτερα συνηθισμένων ποικιλιών.
  Το χρώμα του σκουροκόκκινο, σχεδόν πορφυρό αναδύει μια αίσθηση καπνού, μπαχαρικών, άλλοι είπαν δάφνης, άλλοι πιπεριού και για μένα έχει και ένα τόνο σοκολάτας στη μύτη. Η αίσθηση του βαρελιού είναι διάχυτη σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής και σίγουρα οφείλεται στο ότι και οι δύο ζυμώσεις (αλκοολική,μηλογαλακτική) έχουν γίνει σε δρύινες δεξαμενές Βουργουνδίας ενώ φυσικά έχει παραμείνει μετά και σε δρύινα βαρέλια για 12-18 μήνες. Αυτό φαίνεται και στη γεύση του όπου κυριαρχούν τα σκούρα φρούτα, δαμάσκηνα, βατόμουρα, σταφίδες σε συνδυασμό με την καπνιστή αίσθηση του βαρελιού και με τις τανίνες να είναι ισορροπημένες έτσι ώστε να στρογγυλέψουν το κρασί δίνοντας και το απαραίτητο βάθος. Τέλος η επίγευση είναι παρατεταμένη και δυνατή.
  Θεωρώ ότι αγγίζει το επίπεδο του 2002-2003 οι οποίες ήταν ίσως οι δυο καλύτερες χρονιές τις συγκεκριμένης ετικέτας αν και νομίζω πως σε 2-3 χρόνια θα έχει αυξήσει την πολυπλοκότητά του και θα ''ανέβει'' ένα επίπεδο ακόμη γευστικά.