Τα πάντα γύρω από το κρασί και την κουλτούρα του

Εργαζομαστε σκληρα για να ετοιμασουμε το καλυτερο blog για κρασι, συντομα

  • 00

    Μερες

  • 00

    Ωρες

  • 00

    Λεπτα

  • 00

    Δευτερολεπτα

εγγραφειτε για να ειστε ο πρωτος που θα το μαθει οταν ειμαστε ετοιμοι

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2009. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2009. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2017

Κτήμα Αργυρού Vinsanto 4 Ετών 2009


Ο αυτόρριζος αμπελώνας του Κτήματος Αργυρού βρίσκεται στην Επισκοπή Γωνιά Θήρας και το έτος 2005 και 2006 το περιοδικό Wine & Spirits, κατέταξε το Κτήμα Αργυρού μέσα στα 100 καλύτερα οινοποιεία του κόσμου. 
Το νεαρότερο Vinsanto του κτήματος αποτελείται από 80% Ασύρτικο, 10% Αηδάνι, 10% Αθήρι και παλαιώνει για 4 χρόνια σε γαλλικά δρύινα βαρέλια ενώ έρχεται με 13,5% αλκοόλ και 220g/l υπολειπόμενα σάκχαρα.
Μελί προς χάλκινο χρώμα με έντονη μύτη από σοκολάτα, γλυκό κυδώνι, καβουρδισμένο καφέ, αποξηραμένο βερίκοκο, σύκο, μέλι, ξηρούς καρπούς, θυμάρι, σταφίδα, καραμέλα βουτύρου, βανίλια, καμμένη ζάχαρη, αποξηραμένο τριαντάφυλλο και κρέμα.
Στο στόμα είναι λιπαρό, με γεμάτο σώμα, οξύτητα μέτρια προς έντονη ώστε να ισορροπεί απόλυτα, η συμπύκνωση που δίνει η αφυδάτωση των σταφυλιών είναι συγκλονιστική όπως και η ένταση της γεύσης η οποία παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της μεγάλης και ζεστής, θα έλεγα, επίγευσης με κομπόστες ροδάκινου να εμφανίζονται, βερίκοκα και καραμέλες να παιχνιδίζουν με τη σοκολάτα και την ορυκτότητα να φτάνει μέχρι τέλους.
Συγκέντρωση, πολυπλοκότητα, ισορροπία, αρμονία είναι λίγα από τα χαρακτηριστικά του κρασιού. Πίνεται τώρα αλλά φυσικά και πρέπει να παλαιώσει κι άλλο, μόνο και μόνο για να γίνουμε μάρτυρες της συγκλονιστικής, σίγουρα, αλλαγής που θα επιφέρει ο χρόνος σε αυτό το διαμάντι μέχρι το 2035 πιθανόν και ακόμα παραπέρα. 

📚🎥🎶   Σαντορίνη - Αδελφοί Κατσιμίχα απο το δίσκο Απρίλη Ψεύτη (1993)

🍴    Φουά γκρα, creme brulee, κολοκυθόπιτα, τάρτα με σιροπιαστά καρύδια pecan, confit ανανά με σιρόπι σφενδάμου και για τους τολμηρούς mousse από συκώτια κοτόπουλου με βούτυρο και κρέμα γάλακτος.

Abv   13,5%

💲💲💲   26,50-30,00€ /500ml

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013

Σαντορίνη Bαρέλι Σιγάλας 2009


  Μετά από ολιγοήμερη αποχή λόγω φόρτου εργασίας και εσωτερικών αναζητήσεων επανερχόμεθα με ιδιαίτερη χαρά καθώς στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας είχαμε την τύχη να δοκιμάσουμε μια από τις καλύτερες Σαντορίνες, του γνωστού και αγαπητού κυρίου Σιγάλα. Η τύχη ήταν ότι δοκιμάσαμε την βαρελάτη και σε αρκετά καλή στιγμή όσον αφορά την παλαιότητά του.
  Ασύρτικο ζυμωμένο σε δρύινα γαλλικά βαρέλια και ωρίμανση μαζί με τις οινολάσπες για έξι μήνες, μέθοδος που χρησιμοποιείται στις λευκές οινοποιήσεις, όπως στο Montrachet της Βουργουνδίας όπου με αυτό το τρόπο ζυμώνεται το chardonnay της περιοχής το οποίο πολλοί θεωρούν ως το καλύτερο λευκό ξηρό κρασί του κόσμου! Θεωρητικά η παραμονή του κρασιού με τις οινολάσπες εξελίσσει την γεύση και κυρίως την επίγευση του κρασιού και απαλύνει την αίσθηση του βαρελιού ενώ εμπλουτίζει τα αρώματα του κρασιού με αυτά των ενζύμων της οινολάσπης. Καλή η θεωρία αλλά για να δούμε και στην πράξη τι έχουμε.
   Λεμονί λαμπερό χρώμα, πολύπλοκη μύτη με λεμόνια και άλλα εσπεριδοειδή να κυριαρχούν μαζί με ανθούς ροδακινιάς, βερυκοκιάς ενώ υποβόσκει το άρωμα του βαρελιού και μια αίσθηση ηφαιστειογενούς στάχτης, Σαντορίνη γαρ! Σώμα στιβαρό για λευκό με δροσιστική οξύτητα και μια ελαιώδης υφή με κιτρολέμονα και δρύ σε μια αρμονική συνύπαρξη δίνουν ένα πολύ δυνατό σύνολο το οποίο ισορροπεί τέλεια τα αρώματα με την οξύτητα. Η επίγευση μακριά και σύνθετη με την χαρακτηριστική μεταλλικότητα του ασύρτικου και το ξύλο να συνεχίζει την διακριτική του παρουσία.
  Η τετραετής παλαίωση της συγκεκριμένης Σαντορίνης δεν φαίνεται καθόλου και θεωρώ πως αντέχει άλλο τόσο χρονικό διάστημα κάτι που δείχνει τις δυνατότητες βελτίωσης της συγκεκριμένης ποικιλίας με τα χρόνια αλλά και του δυναμικού των ελληνικών λευκών όσον αφορά την παλαίωση. Αντέχουν όταν γίνει σωστή δουλειά και αξιοποιηθεί σωστά η ποικιλία.
 Απολαυστική, ουσιώδης και συνυπολογίζοντας την "ταλαιπωρία" της μεθόδου sur lies πιστεύω πως άξιζε τον κόπο.  Ένα από τα καλύτερα λευκά και κατά τη γνώμη μου μέσα στις τρεις καλύτερες Σαντορίνες του ελληνικού οινοτοπίου.

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Ευχές Ερατεινές Ερυθρός 2009




  Την τελευταία δεκαετία πολλά καινούρια ονόματα κτημάτων έχουν μπει στον ελληνικό οινικό χώρο με άλλοτε καλά αποτελέσματα και αξιοπρόσεχτη πορεία και άλλα με όχι τόσο μεγάλη επιτυχία. Οι Παύλος Αργυρόπουλος και Ανδρέας Πάντος αμφότεροι πρώην συνεργάτες στην Τσάνταλης Α.Ε. ένωσαν τις δυνάμεις, τα όνειρά τους και δημιούργησαν στην περιοχή του Κολινδρού Πιερίας μια από τις καλύτερες πρωτοεμφανιζόμενες εταιρείες, την Πιερία Ερατεινή.
   Ξαναδοκιμάσαμε λοιπόν πρόσφατα τις Ευχές Ερατεινές στην ερυθρή έκδοση. Ένα αφιλτράριστο  blend από Ξινόμαυρο, Cabernet Sauvignon και Syrah παλαιωμένο για 12 μήνες σε δρύινα βαρέλια το οποίο κερδίζει με την πρώτη ματιά τις εντυπώσεις χάρη στο βαθύ, αδιαπέραστο, σκοτεινό ρουμπινί χρώμα και συνεχίζει με την πολύ καλή του μύτη καθώς όσο το αναδεύουμε τόσο ανακαλύπτουμε καινούρια αρώματα. Δαμάσκηνο, μούρα, ντομάτα (Ξινόμαυρο είπαμε!!!), μπαχαρικά αλλά και μια νότα βανίλιας ενώ στο στόμα είναι πλούσιο, με μαλακές τανίνες χωρίς να καλύπτονται από την γλύκα ή την οξύτητα του χαρμανιού με τα μαύρα φρούτα να κυριαρχούν και πάλι ενώ η πιπεράτη αίσθηση υπερέχει των υπόλοιπων μπαχαρικών ταυτόχρονα με την διακριτική παρουσία της βανίλιας και του βαρελιού. Πραγματική αρμονία των τριών ποικιλιών όσο αφορά το σώμα αλλά και στη γεύση όπου έχουμε στοιχεία αρμονικά δεμένα και μοιρασμένα από τις τρεις ποικιλίες εξίσου. Τέλος η επίγευση είναι μεγάλης διάρκειας και απολαυστική ενώ πίνεται ευχάριστα σήμερα, πιστεύω πως έχει πολλά περιθώρια παλαίωσης ακόμα.
  Καλή δουλειά και εδώ από την Πιερία Ερατεινή όπως και στο σύνολο των οινοποιήσεων του κτήματος δείχνουν ότι η νέα γενιά των Ελλήνων παραγωγών κάνει συστηματική και καλή δουλειά. Χαρακτηριστικά οι περισσότερες δουλειές των καινούριων παραγωγών έχουν χαρακτήρα, όπως η συγκεκριμένη ετικέτα, θυμίζουν πιο πολύ κρασιά διάσημων ποιοτικά περιοχών και όχι κακέκτυπα του Νέου Κόσμου, πχ τα ελληνικά syrah πλησιάζουν πιο πολύ σε αυτά της Δυτικής όχθης του Βόρειου Ροδανού(Saint-Joseph) παρά στα Aυστραλιανά Shiraz πράγμα που δείχνει πως οι Έλληνες τουλάχιστον διαθέτουν την δική τους ταυτότητα και τείνουν στη δημιουργία χαρακτηριστικών γνωρισμάτων στις δουλειές τους κρατώντας σε στα ύψη τον πήχη της ποιότητας.
Από το Blogger.