Trabun Syrah 2013

Η κίνηση των Χιλιανών ανεξάρτητων παραγωγών MOVI (Movement of Independent Vintners) αποτελεί μια προσπάθεια των μικρών Χιλιανών παραγωγών να αποτυπωθεί η σύγχρονη έκφραση του αυθεντικού Χιλιανού κρασιού. Είναι μια συμπληρωματική πρόταση που συνεισφέρει στην ανατροπή της παλιομοδίτικης πια αντίληψης ότι το Χιλιανό κρασί στερείται χαρακτήρα και προσωπικότητας. Όλοι μαζί οι παραγωγοί-μέλη συνθέτουν ένα μωσαϊκό του Χιλιανού αμπελώνα μέσα από συνεργασίες, εκθέσεις, παραγωγές, προβολή των προσωπικοτήτων των μελών και δημιουργούν ένα κανάλι για να ακουστεί η φωνή των ανεξάρτητων οινοποιών που επιμένουν να σκέφτονται και να ενεργούν σε μικρή ανθρώπινη κλίμακα. Οι MOVIστες παράγουν κρασιά με χαρακτήρα και ποιότητα που αντιπροσωπεύουν την αυθεντική Χιλή αναφέρουν στο μανιφέστο τους.
Πέρα από τα μανιφέστα και τις δηλώσεις πάντως είναι αξιοπρόσεκτη η κίνηση των Χιλιανών παραγωγών και είναι τόσο καλά οργανωμένη που έχει φτάσει μέχρι και σε ρεπορτάζ του CNN. Δεν είναι και λίγο πράγμα 33 μικροί παραγωγοί να τυγχάνουν τέτοιας μεταχείρισης από δημοσιογραφικό κολοσσό σαν το πρώτο αμερικανικό κανάλι τη στιγμή που στη χώρα λειτουργούν μεγαθήρια του παγκόσμιου αμπελώνα.
Ένας από τους μικρούς αυτούς παραγωγούς είναι και ο Sergio Avendaño αγρονόμος και οινολόγος που αφού έκανε το αγροτικό του σε διάφορες χώρες και οινοποιεία ανά το κόσμο και αφού έπαιξε ντραμς σε διάφορα ροκ συγκροτήματα αποφάσισε να γυρίσει στη Χιλή και να κάνει αυτό που σπούδασε. Το 2006 φύτεψε Syrah στην περιοχή Requinoa της κοιλάδας Cachapoal. Η περιοχή βρίσκεται 100 χλμ νότια της πρωτεύουσας Santiago σε αλλουβιακά εδάφη της παλιάς κοίτης του ποταμού Cachapoal και χαρακτηρίζεται ως η πιο κρύα περιοχή της κοιλάδας λόγω της εγγύτητας στις Άνδεις. Αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε τι πρέπει να περιμένουμε από το περιεχόμενο του μπουκαλιού.
Βαθύ ρουμπινί με απειροελάχιστες διαφοροποιήσεις χρώματος. Μύτη μέτρια προς έντονη με γήινο χαρακτήρα, άνθη, βότανα, μαύρο φρούτο φυσικά, βαρέλι και οσμή καπνιστού κρέατος. Γραφίτης, φύλλα καπνού, μπέικον και καπνιστό κρέας όπως προείπαμε, πιπέρι, γλυκόριζα, βιολέτα, γεράνι, λεβάντα, πράσινη πιπεριά, φραγκοστάφυλο, δαμάσκηνο, ελιά, βατόμουρο, δέρμα, καμφορά, γαρίφαλο και λίγο βανίλια.
Στο στόμα είναι ξηρό με σώμα μέτριο προς γεμάτο, υφή βελούδινη, τανίνες μέτριες, οξύτητα λίγο άνω του μετρίου και επίγευση μέτρια προς μακριά με τα βότανα, τις γήινες γεύσεις και τα φρούτα να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Αρκετά νεαρό σαν αίσθηση με καλή ισορροπία, πολύ καλή γεύση, καλογυαλισμένες τανίνες πιθανόν από το μακροχρόνιο βαρέλι (18 μήνες), οξύτητα καλά ενσωματωμένη που προσθέτει φρεσκάδα, χωρίς μεγάλες δυνατότητες παλαίωσης (10-12 χρόνια), είναι πολύ κοντά στο στυλ του Ροδανού, μάλλον Hermitage θα έλεγα και τα πλησιάζει αρκετά σε όλους τους τομείς εκτός της τιμής φυσικά. Είναι κλασσικό κρασί terroir και αμπελοκαλλιέργειας. Μυρίζει έδαφος και αντικατοπτρίζει την περιοχή, ίσως και την αυθεντική Χιλή όπως λένε οι MOVIστες.
Η τιμή είναι σε συναλλαγματική ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ διότι δεν κυκλοφορεί Ευρώπη ή τέλος πάντων δεν το βρήκαμε και το προμηθευτήκαμε από την άλλη άκρη του Ατλαντικού (η περιέργεια βλέπετε)


📚🎥🎶  Achilles Last Stand το έπος των Led Zeppelin

🍴  Ψητά χωριάτικα λουκάνικα με πατάτες και λαχανικά, μια καλοψημένη βοδινή νεφραμιά, γεμιστά μανιτάρια portobello με σκόρδο, ένα γίδινο gouda

Abv  14%

💲💲💲   20-28€

Aristos Duquesa d A Chardonnay 2012

Η ομορφιά με το κρασί είναι ότι κάθε μέρα μαθαίνεις κι άλλα πράγματα και μάλιστα από κει που δεν το περιμένεις. Είναι γνωστό σε όλους ότι η Χιλή κάνει μοναδικά VFM κρασιά σε όλα τα επίπεδα ποιότητας, κυριολεκτικά. Εννοώ ότι για ένα κρασί ποιότητας Α θα πληρώσουμε ένα ποσό Ψ ενώ για ένα Αμερικάνικο ίδιας ποιότητας θα πληρώσουμε Ψ επί 5 και πολλές φορές ακόμη παραπάνω και αυτό ισχύει για όλα τα επίπεδα τιμών και ποιοτήτων.
Φτάνει λοιπόν η μέρα που γνωρίζω τον Pedro Parra (στα Ελληνικά: Πέτρος Αμπέλης) όταν συνάδελφος εξ Αργεντινής, άρρωστη με το φαΐ και το κρασί δεν θα μπορούσε να μην γνωρίζει την ιστορία του εν λόγω κύριου και μας άνοιξε κι εμάς τα μάτια, αρχικά, και μετά τον ουρανίσκο. Ο πρώτος wine terroir consultant (σύμβουλος terroir κρασιού?) στην Νότια Αμερική και από τους λίγους παγκοσμίως. Εντυπωσιακός ο τίτλος του σίγουρα. Συνεργάζεται με τα μεγαλύτερα οινοποιεία στη Χιλή αλλά έχει πελάτες και στην Αργεντινή, Ουρουγουάη, όλα καλά μέχρι εδώ, Ιταλία, Sonoma, Okanagan, Αρμενία και Βουργουνδία παρακαλώ. Αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον το πράγμα. Η δουλειά του είναι να κατανοεί τη σχέση του κρασιού με το terroir και να συμβουλεύει τους επαγγελματίες σχετικά με τον τρόπο χειρισμού του εδάφους ώστε να βελτιώσουν το κρασί τους ή απλά πού να φυτέψουν τι. Ψάχνοντας λοιπόν να βρω κρασιά από τα κτήματα που συμβουλεύει όπως μου είπε η συνάδελφος έπεσα κάποια στιγμή και σε μια ετικέτα που βγάζει ο ίδιος μαζί με τους Francois Massoc (Χιλιανός Οινολόγος) και Louis Michel Liger Belair (του ομώνυμου κτήματος από το Vosnee-Romanee) με σταφύλια αγορασμένα από περιοχές που επιλέξανε. Ένα Χιλιανό Chardonnay σκέφτηκα όταν το είδα. Με τρελή τιμή για Χιλή σκέφτηκα σε δεύτερη φάση. Έσφιξα την καρδιά μου, το αγόρασα και έμαθα.

Οι τρεις ¨εγκληματίες¨. Αριστερά ο Pedro Parra

Έντονο χρυσαφί με κάποιες κεχριμπαρένιες αντανακλάσεις. Μύτη έντονη, πλούσια με συγκλονιστική καθαρότητα και με όγκο. Ώριμα πυρηνόκαρπα και εσπεριδοειδή, ροδάκινο κυρίως, βερίκοκο, αχλάδι, πεπόνι, λεμόνια, γκρέιπφρουτ εξίσου ώριμα, κάποιες νύξεις τροπικών, ανανάς, μπανάνα, μάνγκο, μαζί με άνθη μηλιάς και το έγκλημα συντελείται από 'δω και πέρα. Τα δευτερογενή και τριτογενή αρώματα του συγκεκριμένου περιλαμβάνουν σχεδόν τα πάντα και σε καλές δόσεις. Αρώματα γήινα, βαρελιού, μηλογαλακτικής (έχει υποστεί), μπαχαρικών, ξηρών καρπών σε εντάσεις ανεπανάληπτες. Θυμίζει λίγο Βουργουνδία στη μύτη.
Στο στόμα πια προσδιορίζουμε και πόσο Βουργουνδία θυμίζει, Mersault σίγουρα. Σώμα γεμάτο με κρεμώδη υφή, οξύτητα υψηλή, που χαρίζει απαράμιλλη φρεσκάδα και ζωντάνια, αλκοόλ υψηλό αν και είναι τέτοιο το κρασί που πρέπει να εστιάσεις για να το καταλάβεις. Η επίγευση είναι μαγευτική πραγματικά με φρούτα, ζύμες, ξηρό καρπό, βαρέλι έντονο αλλά τόσο όμορφα ταιριασμένο, ορυκτότητα και γλυκά μπαχαρικά.
Συγκλονιστικό. Γεύση, δομή, οξύτητα, σώμα, υφή, φρεσκάδα και παλαίωση ταυτόχρονα. Κοστίζει. Δεν είναι λίγο ένα κατοστάρικο περίπου. Σκεφτείτε όμως ότι ένα Domaine Roulot Perrieres, Meursault Premier Cru μπορεί να φτάσει πάνω από χιλιάρικο και σίγουρα δεν έχουν ποιοτικά δεκαπλάσια διαφορά αντίστοιχα με την τιμή. Είμαστε στην αρχή ακόμα σκέφτομαι καθώς καταπίνω και την τελευταία γουλιά.

📚🎥🎶   El Club του Pablo Larraín

🍴  Πίτσα με βουβαλίσια mozzarela και τομάτα, στήθος κοτόπουλου με σάλτσα μουστάρδα εστραγκόν, λεμονάτος σολομός με βούτυρο και μια φραγκόκοτα (συγνώμη κύριε Θυμιόπουλε) μαριναρισμένη με άνηθο.

Abv   14%

💲💲💲   75-140€